De dodelijkste insecten

Men schat dat er tegenwoordig in de wereld zo’n 10.000.000.000.000.000.000 insecten zijn, verdeeld over ongeveer 900.000 verschillende soorten. Dat betekent dat ze 80% van alle soorten op aarde vertegenwoordigen.
Hoewel de insecten in deze lijst absoluut niet de meest dodelijke dieren op aarde zijn, laten deze rakkers een vernietigend spoor achter en blijft het verbazingwekkend dat zulke kleine dieren zo’n grote schade kunnen aanrichten. Dit zijn de dodelijkste insecten ter wereld.

10. Duizendpoot. Bij het vangen van haar prooi injecteert dit diertje hem met de nodige dosis gif om hem te immobiliseren. Het gif brengt geen ernstige schade toe aan dier of mens, hoewel er jaarlijks ongeveer twee personen ter wereld sterven aan de beet van deze duizendpoot. De beet is minder pijnlijk dan die van de bij en lijkt op een muggenbeet.

9. Vuurmier. Zijn vergif veroorzaakt jeuk, ontsteking en een onderhuidse bloeding. De beet kan heel irritant en soms pijnlijk zijn, vooral bij herhaalde beten. De beet veroorzaakt doorgaans een witte etterpuist die kan infecteren. De etterpuisten zijn onaangenaam wanneer ze actief zijn, en bij infectie wordt een korst gevormd. Bovendien kunnen mensen die allergisch zijn voor het vergif een overgevoeilgheid vertonen waardoor ze met spoed moeten worden behandeld. Elk jaar sterven diverse mensen aan de beten van deze mieren.

8. Legermier. Deze miersoort vormt makkelijk een groep, vooral omdat ze beter werken in groep. Binnen de legermieren zijn er diverse soorten soldatenmieren. Ze komen voornamelijk in Afrika voor. De kolonies kunnen 20 miljoen mieren bevatten! Wanneer de mierzuil zich in beweging zet om eten te zoeken, kunnen mensen ze enkel vermijden door uit de weg te gaan. Er zijn gevallen bekend van mindervaliden die werden gedood (wegens verstikking) toen ze een kolonie van dergelijke mieren in hun huis vonden. Ze staan erom bekend dieren te doden en eten zoals zebra’s of kleine paarden. Hun beet is zo sterk en hardnekkig dat ze soms worden gebruikt om wonden te hechten.

7. Gewone bijen en wespen. Ze zijn even gewoon als dodelijk. Hoewel hun beet voor de meerderheid van de mensen niet meer is dan een vervelende pijn, beginnen de problemen pas indien je er allergisch voor bent. Jaarlijks sterven zo’n 60 mensen door de beten van deze dieren.

6. Aziatische reuzenhorzel. Zijn lichaam meet zo’n 5 cm en de spanwijdte van de vleugels bedraagt 7,5 cm. De horzel is zwaarlijvig en hij beschikt over een krachtig gif dat in staat is weefsel te ontbinden. Hij is agressief en in tegenstelling tot de hommel kan hij niet in gevangenschap leven. Bovenop dit alles beschikt hij over een reusachtig arsenaal: krachtige kaken, een beschermend harnas en scharen om het slachtoffer te onderwerpen.
Hij valt de wereld van de mensen binnen, concreet in Nagano (Japan), waar vele mensen sterven door horzels. Zijn gif is ontzettend krachtig en zijn beet bijzonder pijnlijk. Ze veroorzaken ook problemen in de bijenteelt. De Japanse bijen maken niet veel honing aan. Daarom worden in Japan Europese bijen ingevoerd maar deze hebben geen natuurlijke verdediging tegen de reuzenhorzel.

5. Geafrikaniseerde honingbij. Speciaal voor deze hybride is het uitgesproken verdedigende gedrag, in hoge mate erfelijk, en ze zijn bijzonder agressief bij ongemak. Ze vallen in groep en snel aan en achtervolgen hun slachtoffer tot op 900 meter van hun bijenkorf of kolonie. Hun gedrag heeft in de Verenigde Staten al diverse doden veroorzaakt en het aantal doden stijgt elk jaar.
De ernst van de vergiftiging hangt af van de individuele gevoeligheid en van het aantal opgelopen beten. Een overgevoelig persoon kan sterven door slechts één beet, maar er zijn mensen die 500 beten hebben overleefd. Het gif veroorzaakt allergische reacties. De complicaties die door meerdere beten worden veroorzaakt ontketenen anafylaxie.

4. Triatoma Infestans. Dit is een wijdverspreide soort bloedzuiger uit het zuidelijke deel van Zuid-Amerika, waarvan de parasiet bloedzuigende wantsen (Trypanosoma cruzei) de ziekte van Chagas overbrengt. Elk jaar zijn er nieuwe infectiegevallen. Het insect leeft in droge en warme streken, vooral in Argentinië, Chili, Uruguay, Paraguay, Bolivia, Peru, Colombia en Brazilië. Je kan ze aantreffen in 70% van het Argentijnse grondgebied (vanaf het noorden tot het zuiden van de Río Negro) en in 50% van Chili, vooral in de streken met een warm en droog klimaat. In de regio’s Cochabamba en Chuquisaca van Bolivië is de roofwants verantwoordelijk voor een van de hoogste prevalenties van het Amerikaanse continent. Deze Boliviaanse regio’s worden beschouwd als de plaats van oorsprong en het centrum van de verspreiding van de Triatoma Infestans.
Een van de kenmerken van dit insect is dat het geen parasiet in het weefsel van de mens inbrengt, maar bij het bijten van een mens en het opzuigen van het bloed wordt z’n darm opgeblazen en laat hij via de ontlasting parasieten achter in de huid van zijn slachtoffer. Door de jeuk krabben de mensen zich en verspreiden zo de parasiet. Deze vectoriële manier van overbrengen was de belangrijkste in heel Latijns-Amerika tot de jaren 80.
Totnogtoe stierven over de hele wereld zo’n 40.000 mensen door de beet van dit insect.

3. Tse-Tse-vlieg. De beet van de tse tse-vlieg brengt een dodelijke parasiet over, de tripanosoma, die het bloed en het zenuwstelsel van zijn slachtoffers aanvalt. Dat leidt tot tripanosomiasis. Tripanosomiasis (slaapziekte) is een van de meest verwoestende ziektes van de streek bezuiden de Saraha in Afrika, en 80% van de geïnfecteerde slachtoffers sterft. De ziekte treft ongeveer 500 000 mensen en doodt jaarlijks drie miljoen stuks vee en reduceert de productiviteit van de zieke dieren. Ongeveer 50 miljoen dieren lopen het risico op nagana (de dierenversie van slaapziekte) en 60 miljoen mensen kunnen slaapziekte krijgen, vooral in de landbouwgebieden.
Zoals de naam aangeeft, verstoort de ziekte de slaapcyclus: de zieke slaapt tijdens de dag en is wakker tijdens de nacht. Dit wordt gevolgd door zintuigelijke, motorische, psychische en uiteindelijk neurlogische storingen waarvoor geen behandeling bestaat en tot de dood leidt.
De Wereldgezondheidsorganisatie schat dat er jaarlijks 300.000 nieuwe gevallen zijn onder de mensen. Op middellange termijn is er geen enkel uitzicht op een vaccin en de weinige beschikbare behandelingen op dit moment zijn bijzonder giftig.

2. Vlooien van de zwarte rat. Wie aan een vlo denkt, denkt ongetwijfeld aan een klein insect, wat hoogstens een kleine zwelling kan veroorzaken. Maar het blijkt dat vlooien, en meerbepaald die van zwarte ratten, een bacterie met zich meedragen die Yersinia Pestis wordt genoemd, die in 1346 een kwart van de Europese bevolking doodde, en meer dan tien miljoen mensen in de eerste helft van de twintigste eeuw.
Het WHO meldt dat er jaarlijks zo’n 1000 tot 3000 gevallen van pest in de wereld zijn. Er bestaan permanente haarden in de berg- en woestijnzones van Brazilië en de Europese Unie.

1. Malariamug. Deze mug komt zowat overal ter wereld voor, vooral in de gematigde, tropische en subtropische gebieden. Er bestaan ongeveer 400 verschillende soorten waarvan er 30 tot 40 verschillende Plasmodiumparasieten verspreiden, die de menselijke variant van malaria veroorzaken. Bij de mensen zoeken de parasieten de lever op waar ze groeien en in het bloed komen waar ze de rode bloedlichaampjes aanvallen. In de meest aggressieve gevallen kunnen ze de dood veroorzaken door bloedarmoede of coma.
De malaria is een wereldomvattend probleem. Ze treft niet alleen de tropische landen en er bestaat een potentieel aantal van 2,5 miljard mensen die deze ziekte kunnen krijgen. Elk jaar worden volgens het WHO drie miljoen mensen door malaria gedood.

(bron)